when you wake up it’s a new morning

Het is gebeurd. Ik hoef er niet meer bang voor te zijn.
Ik heb mijn liefde verloren.
Maar ik ben er nog. En als ik even ophoud met denken kan ik soms zelfs ademen.

De afgelopen twee jaren voelen als een droom. Een van de soort waarna je helemaal gelukkig wakker wordt totdat je beseft dat het maar een droom was. Het duurt een tijdje voordat je je weer in de werkelijkheid kunt redden, maar uiteindelijk ga je toch naar school.

Ik weet dat het ooit een doodnormaal deel van mijn leven zal worden en ik er niet meer continu verdrietig over zal zijn, maar dat voelt nu nog heel. ver. weg.